AI Act Documents:
Motyw 161
(161) Konieczne jest wyjaśnienie odpowiedzialności i kompetencji na poziomie Unii i poziomie krajowym w odniesieniu do systemów AI, które opierają się na modelach AI ogólnego przeznaczenia. Aby uniknąć nakładania się kompetencji, w przypadku gdy system AIsystem AIoznacza system maszynowy, który został zaprojektowany do działania z różnym poziomem autonomii po jego wdrożeniu oraz który może wykazywać zdolność adaptacji po jego wdrożeniu, a także który – na potrzeby wyraźnych lub dorozumianych celów – wnioskuje, jak generować na podstawie otrzymanych danych wejściowych wyniki, takie jak predykcje, treści, zalecenia lub decyzje, które mogą wpływać na środowisko fizyczne lub wirtualneArticle 3(1) opiera się na modelu AI ogólnego przeznaczenia, a model i system są dostarczone przez tego samego dostawcę, nadzór powinien odbywać się na poziomie Unii za pośrednictwem Urzędu ds. AI, który w tym celu powinien posiadać uprawnienia organu nadzoru rynku w rozumieniu rozporządzenia (UE) 2019/1020. We wszystkich innych przypadkach krajowe organy nadzoru rynku pozostają odpowiedzialne za nadzór nad systemami AI. Natomiast w przypadku systemów AI ogólnego przeznaczenia, które mogą być wykorzystywane bezpośrednio przez podmioty stosujące do co najmniej jednego celu zaklasyfikowanego jako cel wysokiego ryzyka, organy nadzoru rynku powinny współpracować z Urzędem ds. AI przy prowadzeniu ocen zgodności i by odpowiednio informować Radę ds. AI i inne organy nadzoru rynku. Ponadto organy nadzoru rynku powinny mieć możliwość zwrócenia się o pomoc do Urzędu ds. AI, jeżeli organ nadzoru rynkuorgan nadzoru rynkuoznacza organ krajowy prowadzący działania i stosujący środki zgodnie z rozporządzeniem (UE) 2019/1020Article 3(26) nie jest w stanie zakończyć postępowania w sprawie systemu AI wysokiego ryzyka ze względu na niemożność dostępu do niektórych informacji związanych z modelem AI ogólnego przeznaczenia, na którym opiera się ten system AIsystem AIoznacza system maszynowy, który został zaprojektowany do działania z różnym poziomem autonomii po jego wdrożeniu oraz który może wykazywać zdolność adaptacji po jego wdrożeniu, a także który – na potrzeby wyraźnych lub dorozumianych celów – wnioskuje, jak generować na podstawie otrzymanych danych wejściowych wyniki, takie jak predykcje, treści, zalecenia lub decyzje, które mogą wpływać na środowisko fizyczne lub wirtualneArticle 3(1) wysokiego ryzyka. W takich przypadkach powinna mieć zastosowanie odpowiednio procedura dotycząca wzajemnej pomocy transgranicznej określona w rozdziale VI rozporządzenia (UE) 2019/1020.